Pim alias Tom, school drop-out

Profiel-Pim-1583593011.jpg

“Improviseren is een ontdekkingstocht. Ik vind het mooi om daar deel van uit te maken.”


Hij vertelt als een razende over zijn jaren bij Genesius (waar oma en vader sinds de jaren 70 actief zijn). Daar kent hij medespeler Wim Peters van. Over De Knippenberg musical, waar hij al werkte met regisseur Anneke Schröder. Over de serie die hij met een vriend als paparazzi over deze musicals maakte en, je kent ‘m misschien nog wel, de speelfilm Musical Unmasked uit 2019. Een waar maffia-epos. De Cacaofabriek was stijf uitverkocht. Pim bruist en stuitert dus door het leven, staat bol van de creatieve ideeën en is een autodidact. Een wat? Een autodidact; zo iemand die zichzelf steeds nieuwe dingen leert, kritisch terugkijkt en voor het volgende project zaken weer anders aanpakt. Je zou zeggen, hij barst van het zelfvertrouwen, maar toch was ie hartstikke zenuwachtig voor de audities. De vraag: ‘Ben ik wel goed genoeg’, plaagt hem regelmatig. Hij is niet gauw tevreden. Misschien houd juist dat hem wel scherp en groeit hij daarom nog door naar ongekende hoogte. We gaan het zien!

Helmond is echt zijn thuis, Maastricht moet dat nog worden. Thuis is waar zijn ouders, drie jongere broers en vrienden zijn. In Helmond is het gezellig. Zijn één jaar jongere broer is echt een maatje. Ze waren twaalf en elf jaar toen ze samen Windows moviemaker ontdekten en met de camera van hun ouders vanalles gingen filmen, inclusief eigen acteerwerk. Ze waren ervan overtuigd dat ze daarmee de wereld gingen veroveren. Als ze gebruik hadden gemaakt van You Tube , was dat misschien ook wel gebeurd. Verschillende jonge gasten verdienen er een dikke boterham mee.

“Al vanaf de eerste klas keek ik naar de musical. Meedoen heb ik altijd afgehouden omdat ik dacht, dat kan ik waarschijnlijk niet. Daar heb ik zo’n spijt van. Toen ik in de vijfde bleef zitten, ben ik eindelijk gaan meedoen. Dat heeft me ontzettend veel gebracht. Veel van mijn vrienden komen uit de musical- en filmpjestijd. Heb ik nu iemand voor de camera nodig, dan doen ze altijd mee. Met een paar van hen was ik bij de aftrap van Waskracht en we vonden het meteen een supergaaf project met gave mensen. Ik vind improviseren heel leuk. Dat is heel anders dan toneelspelen vanuit een script. Daarom moeten mensen echt komen kijken. We weten zelf ook niet precies wat er in die twaalf voorstellingen gaat gebeuren én het gaat echt over Helmond. Die combinatie maakt Waskracht heel speciaal.”

Oh ja, by the way! Wie doet er thuis eigenlijk de was?

“Mama doet de was. Ik neem mijn was nog mee naar huis. Ik zit nu twee maanden op kamers en als ik er een hele week ben, wil ik echt terug naar huis. Veel mensen kunnen niet afspreken. Toch wil ik mijn studententijd beleven en een leuke tijd hebben. Misschien ga ik dan ook wel in Maastricht de was doen.”