Nicole alias Stephania, jongste dochter van de directeur

Nicole-1623223973.jpg

Naam: Davits
Voornaam: Nicole alias Stephania, jongste dochter van de directeur
Geboortedatum: 07-09-1976
Geboorteplaats: Zesgehuchten, Geldrop
Woonplaats: Brandevoort, Helmond

“Hakken aan en nagelvijl in de hand, maken de Stephania/trut in me los.”

Ze kwam in 2014 van Tongelre, Eindhoven, naar Brandevoort en zegt bewust: ‘Ik woon in Helmond’. Het valt haar op dat mensen trots zijn op hun eigen wijk, met ieder een eigen karakter, zoals in een dorp. Ja, Helmond voelt voor haar aan als een dorp (Eindhoven is stadser) of misschien wel een verzameling kleine dorpjes in een groot dorp. Dat bevalt haar prima. Na vier jaar kindervakantieweek in Brandevoort dacht ze: Ik ga eens even niks doen! Maar ja, toen kwam Waskracht voorbij. En dat is toch best te combineren met haar gezin (vriend en twee zonen), haar werk als activiteitenbegeleidster op Kempenhaeghe en lidmaatschap van de Eindhovense theatersportvereniging Dikke Duim, waar ze al acht jaar improviseert dat het een lieve lust is. 

“Ik doe mee met Waskracht voor meer verbinding met Helmond, om weer andere mensen te leren kennen. Het is een hele fijne club mensen, zo divers. Echt leuk om met elkaar te spelen. Ook de mensen zonder ervaring staan daar gewoon. En twee jongeren van Gewoon Thuis. We spelen de voorstelling ruim dertig keer, lekker buiten, de hele tijd zichtbaar voor het publiek dus heel dynamisch. Bij Dikke Duim moet ik improviseren vanuit mezelf. Bij Waskracht vanuit een karakter dat ik voor een deel zelf mag invullen. Dat is zo’n leuke uitdaging. Ik hoop dat heel Helmond komt kijken.”


Oh ja, by the way! Wie doet er thuis eigenlijk de was?

“Ik doe de was en normaal gesproken strijkt mijn vriend. Hij vindt dat ik dat niet zo netjes kan, vooral zijn bloezen. Maar nu hij veel thuiswerkt, draagt hij nog nauwelijks bloezen. Dus strijk ik weer, zo één keer in de twee maanden een klein stapeltje.  Ik vind het echt leuk om de was te doen. Zeker als het buiten mooi weer is en de was hangt wapperend in de wind aan de droogmolen, daar word ik heel blij van. Sorteren van sokken doe ik niet zoals de meeste mensen dat waarschijnlijk doen. Dat kost teveel tijd. Mijn vriend en onze oudste zoon dragen nog wel dezelfde sokken, onze jongste en ik gaan verschillende gesokt door het leven. En daar krijgen we hele leuke reacties op. Ja, eigenlijk ben ik altijd wel blij met de was.”