Netty, alias Jeanet

Profiel-Netty-Prins-1583234938.jpg

“Ik voel me echt verbonden met Helmond en speel daarom graag mee in Waskracht.”

Uitgeput, na jarenlang zorgen voor haar dementerende echtgenoot, kwam het moment dat het thuis niet langer ging. Nu hij in Keyserinnedael woont en anderen voor hem zorgen, hijst ze zichzelf weer uit het moeras. Haar zoon zei: “Mam, je moet weer iets creatiefs gaan doen”.

Met die uitnodiging in gedachten meldde ze zich nog op de allerlaatste avond aan voor de audities van Waskracht om daarna meteen te denken: “Oh mijn god, wat heb ik gedaan?” Ze wist niet of ze haar creativiteit weer kon aanboren. In 1986 richtte ze met een aantal collega’s van de Zorgboog de cabaretgroep Att-etude op; om de zorg eens op een andere manier in het licht te zetten. Luchtig met een kritische ondertoon. Ze schreef veel van de teksten, zong en acteerde dat het een lieve lust was.

Ze trad tot 2000 regelmatig op in de regio, bij symposia en ook eens in het Speelhuis. Daarnaast stond ze regelmatig op de planken met haar koor. Aan creativiteit geen gebrek, maar als er lange tijd geen ruimte voor is, wat gebeurt er dan? Dat is inmiddels wel duidelijk. Die komt bij Waskracht weer in volle glorie tevoorschijn. Bij de eerste auditie gebeurde het gewoon, ze stond er weer en dacht: Verrek ik heb het nog! Nu staat ze voor de uitdaging haar rol als Jeanet vorm te geven. Pittig detail: Jeanet is licht dementerend, al bedacht door de makers voordat ze van haar man wisten.

Ze gaat de uitdaging aan. En misschien nog wel een. Het kan zomaar zijn dat ook de acts van Att-etude een tweede leven krijgen. Alle thema’s van toen zijn nog steeds actueel. Zo zie je maar, creativiteit laat zich niet (weg)stoppen.

“Ik vind Waskracht echt een ongeloof leuk Helmonds initiatief. Zeker ook omdat het de wijken met elkaar verbindt. Bij de auditie speelde ik hoe erg ik het vond dat ik geen Helmonds geboortebewijs heb. Ik ben zeer verknocht aan deze stad en voel me echt verbonden. Meespelen in Waskracht is voor mij een mooie manier om dat te laten zien. Het publiek stuurt straks mee in de voorstelling en ik ben benieuwd wat ze van ons gaan vragen. Spannend allemaal.”

Oh ja, by the way! Wie doet er thuis eigenlijk de was?

“Ik, altijd gedaan. Ik houd wel van wassen en van wasmiddeltjes met een lekker geurtje. Het binnenhalen van de was nadat die lekker wapperend in de wind heeft kunnen drogen, is echt een ultiem moment. Daarna opvouwen en strijken vind ik minder. Maar dan die frisse lakens op het bed! Ook zo’n zalig moment.”